Dominant verhaal houdt mannen en andere alternatieven buiten beeld

Het is een patroon: zodra blogschrijfster De Zesde Clan een artikel van een vrouw onder ogen krijgt dat afbreuk doet aan het feminisme, dan schrijft ze daar zelf een woedend stukje over, maar vergeet ze te vermelden dat het desbetreffende artikel door een vrouw is geschreven. Opeens is het dan het stukje van de krant. Ze deed al in juni met het artikel van Iris Pronk over hoe goed de man het in het huishouden doet en ze doet het opnieuw met het NRC-artikel over een vrouw die haar loopbaan niet kan combineren met haar gezinsleven.

Anne-Marie Slaughter (we zullen de naam maar even noemen, want die zul je tevergeefs zoeken in het artikel van De Zesde Clan) heeft een essay geschreven waarin ze zegt dat ze een topfunctie had en een echtgenoot die heel goed hielp bij het huishouden en de opvoeding van de kinderen. De perfecte wereld, in de ogen van feministen zoals De Zesde Clan. Maar toch knaagde het bij Anne-Marie Slaughter. Zij, en meer vrouwen van haar generatie, kwamen erachter dat dat niet was wat ze wilden. Ze wilden meer thuis zijn bij de kinderen. Ze waardeerden het enorm wat de golf van feministen vóór hen hadden gedaan, maar als ze de keus hebben tussen een topfunctie die al hun tijd in beslag neemt of een eenvoudigere functie die hen ook tijd geeft om aan hun gezin te besteden, dan kiezen ze voor het laatste. Precies tot dezelfde conclusie was Marike Stellinga ook al gekomen in haar boek De mythe van het glazen plafond.

What the fuck, moet De Zesde Clan gedacht hebben toen ze dat artikel las. Daar doe je dan als drammerige feministe zo je best voor. Je hebt voor die vrouwen een prachtige leefwijze bedacht en dan zeggen die vrouwen opeens dat ze liever iets anders willen!

Maar ja, hoe ga je op zo’n artikel reageren? Daar heeft De Zesde Clan zo haar trucjes voor.

Maar als het gaat om een oerconservatief verhaal over carrièrevrouwen die niet alles kunnen hebben, haalt NRC opeens alles uit de kast om dat artikel te vertalen en onder de lezers te verspreiden. Behalve de valse voorstelling van zaken die zulke verhalen geven – zie ons vorige artikel hierover – wijst de Zesde Clan er graag op dat dit dominante discourse minstens twee belangrijke aspecten buiten beeld houdt. De rol van mannen, en de rol van kinderen. Als in: niet iedereen wil per se kinderen.

De eerste Wilderstruc die ze gebruikt, is het overdrijven. NRC plaatst geen artikel, nee NRC haalt alles uit de kast. En daarmee geeft het NRC een valse voorstelling van zaken. Als iets niet strookt met het wereldbeeld van De Zesde Clan, dan is het een valse voorstelling van zaken. Zo simpel is het.

De tweede Wilderstruc die ze uithaalt, is de aandacht afleiden. Het artikel is een essay van een vrouw die onder het kopje Have feminists sold young women a fiction stelt dat zij en anderen vrouwen hun gezinsleven niet willen opgeven voor een topfunctie. Aandachtsafleider 1: Kan de man niet helpen in het huishouden en bij de opvoeding? (Nogmaals geduldig uitleggen) Ja, dat kan. De man van Anne-Marie Slaughter deed dat ook op een goede manier. Maar Anne-Marie wilde zelf meer doen met haar gezinsleven. Aandachtsafleider 2: Er zijn ook echtparen die geen kinderen hebben.

Ja en? Daar gaat het artikel niet over. Het gaat juist over de jonge vrouwen die geen topfunctie verlangen omdat ze een gezinsleven willen hebben. Wat hebben kinderloze stellen daar mee te maken? Dat is een heel ander onderwerp.

Derde Wilderstruc: de tegenpartij woorden in de mond leggen

Want het hele verhaal draait om de noden van gezinnen versus het moderne bedrijfsleven. Met de achterliggende overtuiging dat alle vrouwen altijd kinderen willen, want zonder kinderen is het leven natuurlijk niet de moeite waard.

Anne-Marie Slaughter stelt nergens in haar artikel dat vrouwen altijd kinderen willen. Waar ze het over heeft is dat de jonge moeders van haar generatie graag ook een deel van het gezinsleven mee willen krijgen. Maar daarmee veroordeelt ze de mensen nog niet die geen kinderen hebben. De Zesde Clan laat hiermee weer zien waarom het zo lastig discussiëren is met feministen. Ze lezen wat ze in teksten willen lezen, ook al staat dat er niet.

Nog een voorbeeld van slecht lezen:

Blijkbaar is het veel leuker vrouwen onder hun neus te wrijven dat ze weer eens iets niet kunnen. Bedankt, NRC…

Het NRC wrijft vrouwen niet onder de neus dat ze iets niet kunnen. Anne-Marie Slaughter zegt ook nergens dat vrouwen iets niet kunnen. Wat ze zegt is dat vrouwen het niet willen. Dat zijn twee verschillende dingen.

De Zesde Clan moet tandenknarsend toezien hoe de jonge vrouwen van tegenwoordig hun eigen keuze maken. We mogen blij zijn dat er een groep zelfbewuste vrouwen opstaat, die tegen de stroom in keuzes durft te maken. ‘Nee feministen,’ zeggen ze, ‘we gaan niet alles opofferen voor een topfunctie omdat jullie vinden dat we dat moeten doen. We willen ook genieten van ons gezinsleven. Bespaar ons die onzin dat we die keuze alleen maken omdat we aan een verwachtingspatroon willen voldoen. Wij zijn zelf in staat om onze eigen keuze te maken, ook al staat die keuze jullie totaal niet aan. Want dat is ook feminisme!’

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Dominant verhaal houdt mannen en andere alternatieven buiten beeld

  1. Pingback: Etiket ‘feministe’ omarm je vrijwillig | blankemannenbolwerk

  2. Pingback: Nederlandse moeder loopt stuk op sociale druk | blankemannenbolwerk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s